İnsanlar neden hep birbirlerini suçlar ki?Herkes kendine göre haklıdırYa da herkesin içinde bir melek saklıdırArkadaş olsun, sevgili olsunHep suçlanacak birileri olur yanımızdaHiç aynada kendimizle kavga etmeyiz meselaÇünkü kaybeden taraf olmak korkutur biziYüzleşmek acıdır yalnızlığımızlaVe aynada ki bir omuza yaslayamayız başımızıYalnız kalmaktan korkarız ama;Yine de bilmeyiz yanımızdakilerin kıymetiniİş işten geçtikten sonra ne konuşsak, ne yazsak boşMektuplar yazsak ta meçhuleSıcak bir gülümsemeyi koyamayız o zarfaHep giden mi suçludur, ya da kalan ne kadar masum?Hangi ayrılık gururlandırır insanıYa da hangi duygu sevginin adını çabucak nefret koyarOysa ki başımızı yastığa koyduğumuzdaO soğuk duvar gelir gözlerimizin önüneHangi yana çevirsekte başımızı kurtulamayızKarşı koyamayız kırık camdan içeri dolan yokluğaSancıdan kıvransakta gururumuzdan taviz vermeyizAma hep yalnız kalmaktan, ya da hep ağlamaktanKangren olur gözlerimizMaalesef ki özlemenin kıymetini kaybetmeden öğrenemeyizEn çokta piç sabahlara uyanmak ve hiç uğruna yanmak yakar canımızıİyisi mi yanımızdakinin kıymetiniSevmenin, sevilmenin yüceliğini kaybetmeden bilelim… Sahildeki Şair Sinan Yıldızlı#busözlerisanayazdım#yenikitap

İnsanlar neden hep birbirlerini suçlar ki?Herkes kendine göre haklıdırYa da herkesin içinde bir melek saklıdırArkadaş olsun, sevgili olsunHep suçlanacak birileri olur yanımızdaHiç aynada kendimizle kavga etmeyiz meselaÇünkü kaybeden taraf olmak korkutur biziYüzleşmek acıdır yalnızlığımızlaVe aynada ki bir omuza yaslayamayız başımızıYalnız kalmaktan korkarız ama;Yine de bilmeyiz yanımızdakilerin kıymetiniİş işten geçtikten sonra ne konuşsak, ne yazsak boşMektuplar yazsak ta meçhuleSıcak bir gülümsemeyi koyamayız o zarfaHep giden mi suçludur, ya da kalan ne kadar masum?Hangi ayrılık gururlandırır insanıYa da hangi duygu sevginin adını çabucak nefret koyarOysa ki başımızı yastığa koyduğumuzdaO soğuk duvar gelir gözlerimizin önüneHangi yana çevirsekte başımızı kurtulamayızKarşı koyamayız kırık camdan içeri dolan yokluğaSancıdan kıvransakta gururumuzdan taviz vermeyizAma hep yalnız kalmaktan, ya da hep ağlamaktanKangren olur gözlerimizMaalesef ki özlemenin kıymetini kaybetmeden öğrenemeyizEn çokta piç sabahlara uyanmak ve hiç uğruna yanmak yakar canımızıİyisi mi yanımızdakinin kıymetiniSevmenin, sevilmenin yüceliğini kaybetmeden bilelim... Sahildeki Şair Sinan Yıldızlı#busözlerisanayazdım#yenikitap