Sen gittin ya …!senden sonra 3 sevgilim oldu,ilkinin adı hasretti,önce uykularıma sonra hayallerime kastetti,bir türlü alışamadım,sessizce ağlamaya,her nefes hıçkırık oldu takıldı boğazıma,sevemedim hasreti,çünkü sana hiç benzemiyordu,soğuktu üşüyordum, savunmasız bir serçe gibi kanatlanmaya çalıştıkça düşüyordum,ve düştüğüm yerlerde sen yoktun,çaresizlikle tanışmam da o günlerden kalma,sensizlik ne lanet şeymiş ilk o zaman öğrendim,biliyorum,aynı geceyi izleyip,milyarlarca yıldızın içinden aynısına dilek tutuyorduk,ve inan bana yıldıza dokunmak sana dokunmaktan daha kolaydı,çok gece gözyaşlarıyla yakalandım hasrete,yağmurdan kaçarken doluya tutulmak bu olsa gerek ki,hasretten kaçarken kendimi merhametsiz özlemin kollarında buldum.Evet… İkincisin adı özlemdi,hasret yüzüme çarparken tüm gerçekleri,özlem sinsice işliyordu damarlarıma,hani mutluyum,mutlu yaşayacağım diye şartlandırırsın da kendini,zorda olsa unutabilirim diye yalanlar söylersin ya kendine,sonra ilk bulduğun aynada arafı yaşarsın ya,işte öyle sebepsiz arafta bıraktı hep beni,yani denizi izlerken boğulmak gibi bir şeydi aslında,güneşi izlerken ıslanmak,sağanak bir halde yanmak gibi bir şey,anlayacağın bitmek bilmeyen bir inadı vardı özlemin,ve çözümlemesi çok zor bir kini,hemen,hemen her günün ilk ışıklarında,başucumda belirirdi,sanki çok uyumuşum gibi kan çanağı olan gözlerimden öperdi,gölgem gibi ardımdaydı sanki,nereye gitsem oda benimle gelirdi,her adım yeni bir sona,yeni bir isyana gebeydi,ve her isyanın baş aktörü tabiki kaderdi.Evet…üçüncüsün adı kaderdi,en çok ona sığınmıştım oysa,belki bunlar bir işarettir,her şey daha yeni başlıyor,her şey daha güzel olacak diye ümid etmiştim hep,çok çabaladım, çok uğraştım ama kaderim beni bir türlü sevmedi,bir kez olsun gülmedi bile,ne kadar pişmanlık varsa omuzuma yükleyip,beni kaçınılmaz sona doğru hızlıca sürükledi,artık gücümde tükendi,sabrımda,tek ihtiyacım olan şey sevgiydi aslında,sıcacık bir gülümseyiş,içten bir dokunuştu,ne bileyim resmini bile öpsem mutlu olabilirdim belki,kimseye belli etmeden içimden de sevebilirdim seni,ama yanımda olman için canımı bile verirdim o ayrı mesele tabi,

Sen gittin ya ...!senden sonra 3 sevgilim oldu,ilkinin adı hasretti,önce uykularıma sonra hayallerime kastetti,bir türlü alışamadım,sessizce ağlamaya,her nefes hıçkırık oldu takıldı boğazıma,sevemedim hasreti,çünkü sana hiç benzemiyordu,soğuktu üşüyordum, savunmasız bir serçe gibi kanatlanmaya çalıştıkça düşüyordum,ve düştüğüm yerlerde sen yoktun,çaresizlikle tanışmam da o günlerden kalma,sensizlik ne lanet şeymiş ilk o zaman öğrendim,biliyorum,aynı geceyi izleyip,milyarlarca yıldızın içinden aynısına dilek tutuyorduk,ve inan bana yıldıza dokunmak sana dokunmaktan daha kolaydı,çok gece gözyaşlarıyla yakalandım hasrete,yağmurdan kaçarken doluya tutulmak bu olsa gerek ki,hasretten kaçarken kendimi merhametsiz özlemin kollarında buldum.Evet... İkincisin adı özlemdi,hasret yüzüme çarparken tüm gerçekleri,özlem sinsice işliyordu damarlarıma,hani mutluyum,mutlu yaşayacağım diye şartlandırırsın da kendini,zorda olsa unutabilirim diye yalanlar söylersin ya kendine,sonra ilk bulduğun aynada arafı yaşarsın ya,işte öyle sebepsiz arafta bıraktı hep beni,yani denizi izlerken boğulmak gibi bir şeydi aslında,güneşi izlerken ıslanmak,sağanak bir halde yanmak gibi bir şey,anlayacağın bitmek bilmeyen bir inadı vardı özlemin,ve çözümlemesi çok zor bir kini,hemen,hemen her günün ilk ışıklarında,başucumda belirirdi,sanki çok uyumuşum gibi kan çanağı olan gözlerimden öperdi,gölgem gibi ardımdaydı sanki,nereye gitsem oda benimle gelirdi,her adım yeni bir sona,yeni bir isyana gebeydi,ve her isyanın baş aktörü tabiki kaderdi.Evet...üçüncüsün adı kaderdi,en çok ona sığınmıştım oysa,belki bunlar bir işarettir,her şey daha yeni başlıyor,her şey daha güzel olacak diye ümid etmiştim hep,çok çabaladım, çok uğraştım ama kaderim beni bir türlü sevmedi,bir kez olsun gülmedi bile,ne kadar pişmanlık varsa omuzuma yükleyip,beni kaçınılmaz sona doğru hızlıca sürükledi,artık gücümde tükendi,sabrımda,tek ihtiyacım olan şey sevgiydi aslında,sıcacık bir gülümseyiş,içten bir dokunuştu,ne bileyim resmini bile öpsem mutlu olabilirdim belki,kimseye belli etmeden içimden de sevebilirdim seni,ama yanımda olman için canımı bile verirdim o ayrı mesele tabi,